Sunday, August 19, 2007

ေလးလေက်ာ္႐ြယ္ ခ်စ္စဖြယ္

သမီးေလး ျမင့္ျမတ္ႏိုးဟာ အခုဆို ေလးလခြဲေတာင္ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။ ေတာ္ေတာ္ေလးတတ္ေနၿပီး သူကိုယ္ကို သူသိလာပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ အရင္လို ကိုယ္ျပဳသမွ် ၿငိမ္ေနမယ့္ ကေလး ေပါက္စေလး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ သူ မႀကိဳက္ရင္ ေအာ္မယ္။ ငိုတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေအာ္တာ။ စိတ္တိုတတ္မယ္။ ေတာင္းဆိုတတ္တယ္။ စူးစမ္းတတ္လာပါတယ္။

ဒီအ႐ြယ္မွာ မွတ္ေက်ာက္တင္ႏိုင္တဲ့ မတတ္ မျဖစ္ တတ္ရမွာကေတာ့ ေမွာက္တတ္ဖို႔ပါပဲ။ သမီးဟာ ေမွာက္ေနရင္းကေန ေခါင္းနဲ႔ ရင္ဘတ္ကို မတ္ေနေအာင္ ေထာင္ႏိုင္ၿပီး ေနာက္ကေန ေခၚလိုက္ရင္ သမင္လည္ျပန္ လွည့္ၾကည့္ပါတယ္။ ကေလးက ေမွာက္လည္း ေမွာက္တတ္ေရာ အၿမဲပဲ ေမွာက္ခ်င္ေနပါေတာ့တယ္။ ေအာက္ခ်လိုက္တာနဲ႔ ဖတ္ကနဲ ေမွာက္လိုက္ေရာ။ ေအာက္မွာေနၿပီး မေမွာက္ရရင္ စိတ္တိုတတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ Diaper လဲေပးလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပက္လက္လွန္ထားရင္ မေမွာက္ေအာင္ မနည္းထိန္းထိန္း ထားရပါတယ္။ ေမွာက္ေနၿပီး သူ႕ရဲ႕ေရာင္စံု ကြင္းေလးေတြကို ဆြဲယူေဆာ့ၿပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္တတ္ပါတယ္။ ကိုက္ဖို႔ ရာဘာကြင္း ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး ၀ယ္ေပးထားေပမယ့္ ပလပ္စတစ္ေလာက္ အေရာင္မေတာက္ေတာ့ မႀကိဳက္ပါဘူး။ ပလပ္စတစ္ ကြင္းေလးေတြလိုလည္း ေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ အသံ မထြက္ဘူးေလ။

သမီးေလးဟာ အခုဆို စူးစမ္းတတ္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ မနက္ ႐ံုးမသြားခင္ အ၀တ္အစားလဲၿပီဆိုရင္ မိခင္တစ္ေယာက္က သူ႔သားသမီး အ၀တ္ ၀တ္တာကို ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ၾကည့္သလို အၾကည့္နဲ႔ အစအဆံုး လိုက္ၾကည့္ပါတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သမီးေလးရဲ႕ အၾကည့္ကို အဲဒီလိုပဲ ခံစားရတယ္)။ သမီးေလး စိတ္အ၀င္စားဆံုးကေတာ့ သူ႔အေမပါပဲ။ သူ႔အေမရဲ႕ လႈပ္႐ွားမႈေတြကို အကုန္ ေသေသခ်ာခ်ာ လိုက္ၾကည့္ပါတယ္။ စဥ္းစားပါတယ္။ TV ကေတာ့ ဘာႀကိဳက္သလဲ မေမးနဲ႔။ မၾကည့္ေအာင္ေတာင္ မနည္း တားထားရတယ္။

သမီးေလးဟာ အေဖ အေမ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္႐ံုနဲ႔တင္ အားမရေတာ့ လက္ကလည္း လႈပ္တတ္လာၿပီဆိုေတာ့ လက္ကေလးနဲ႔ စမ္းပါတယ္။ အေမ့ ဆံပင္ေတြကိုလည္း ဆြဲပါတယ္။ မ်က္ႏွာကိုေတာ့ လက္နဲ႔ စမ္းတာတင္ မကဘဲ ဆိတ္ဆြဲ ကုတ္ဆြဲတာပါ။ သူ႔လက္သည္းေလးေတြက ပါးပါးထက္ထက္ေလးေတြဆိုေတာ့ နာပါတယ္။ ေပးလုပ္ထားေပမယ့္ မ်က္စိကို မထိေအာင္ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ရပါတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာကိုလည္း ကုတ္ျခစ္ပါတယ္။ လက္အိပ္စြပ္ေပးထားေပမယ့္ ဟူဒင္နီလို လက္အိပ္ကို ၅ စကၠန္႔ အတြင္းေလာက္မွာကို ခၽြတ္တတ္ေနေတာ့ မႏိုင္ပါဘူး။ ကေလး မ်က္လံုးေလးေတြကို သူ႔ဘာသူ ကုတ္မိမွာ စိုးေတာ့ သူ႔အေမက ေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီး လက္အိပ္ လိုက္၀တ္ေပးေနရပါတယ္။ ဂ်လည္ကေလးက လက္အိပ္ စြတ္ေပးခ်ိန္ဆို သူ႔လက္ေခ်ာင္း၊ လက္မေလးေတြကို ကားထားတယ္။ နည္းနည္း ရေအာင္ စြတ္လို႔ အလယ္ ေရာက္သြားၿပီဆို လက္ေတြကို ကုတ္ၿပီး ဆုပ္ထားေတာ့ ထပ္၀တ္လို႔ မရေတာ့ ျပန္ဘူး။ တခုေကာင္းတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အလယ္မွာ အိပ္တဲ့ သမီးေလးဟာ မနက္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္ႏွာေတြကို လာထိၿပီး ႏႈိးပါတယ္။ (ဖုန္းက) ႏႈိးစက္ေတာင္ မျမည္ေသးဘူး သမီးေလးႏႈိးတာနဲ႔ ႏိုးႏိုးလာပါတယ္။

ဦးေႏွာက္ ဖြံၿဖိဳးမႈတစ္ရပ္ အေနနဲ႔ေတာ့ အသံနဲ႔ အရာ၀တၳဳကို တြဲမွတ္တတ္ေနပါၿပီ။ သမီးေရ.. ပလူတိုကိုၾကည့္လိုက္ဆိုရင္ ပလူတုိ အ႐ုပ္ကေလးကို ၾကည့္ပါတယ္။ သမီးေကာင္းေကာင္ သိေနတာကေတာ့ ပလူတိုရယ္၊ Mickey ရယ္၊ စိမ္းစိမ္းရယ္ပါ။ (စိမ္းစိမ္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ဗီယက္နမ္က ၀ယ္လာတဲ့ ဗီယက္နမ္မ အ႐ုပ္ အစိမ္းေရာင္ေလးပါ။) သူ ငိုေနရင္ အဲဒီ အ႐ုပ္ကေလးနား သြားၿပီး စိမ္းစိမ္းေရ... အကၤ်ီေလးက လွလိုက္တာ...ဘာညာ ဘာညာ ေျပာရင္ အငိုရပ္သြားၿပီး စိတ္၀င္စားတတ္ပါတယ္။ သမီးေရ... စိမ္းစိမ္း ဘယ္မွာလဲ ဆိုရင္ အဲဒီ အ႐ုပ္ကေလး တင္ထားတဲ့ TV ေပၚကို လွမ္းၾကည့္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ သမီးေလးရဲ႕အၾကည္ႏူးရဆံုး တိုးတက္မႈကေတာ့ သီခ်င္းဆိုတတ္တာပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္ ေျပာရင္ ယံုႏိုင္စရာေတာင္မ႐ွိပါဘူး။ ၃ လသားတုန္းကလို ဂူးဂူးဂဲဂဲ ေျပတာကေန အခုဆို အီးအီးအားအားနဲ႔ သရသံ႐ွည္ေတြ ေျပာတတ္လာပါၿပီ။ သူ႔ဘာသာသူ အ႐ုပ္ကေလးေတြ (ပလူတိုတို႔) နဲ႔ ေဆာ့ေနရင္း ေပ်ာ္လာရင္ သီခ်င္းဆိုပါတယ္။ စကားေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အသံတုိေလးေတြနဲ႔ ေျပာေပမယ့္ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အသံကို ဆြဲဆိုၿပီးေတာ့ အတက္အက် ၾကာၾကာ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ပို အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းတာကေတာ့ ေ႐ွ႕ကေန တိုင္ေပးရင္ ေနာက္ကေနလိုက္ဆိုတတ္တာပါပဲ။ ``မီးမီးကေလး သီခ်င္းဆို.... အီးအား... အီးအား...ယို´´လို႔ ေ႐ွ႕ကေန ဆိုလိုက္ရင္ ``အီးအာ...အီးအား..´´ေလာက္ဆို လိုက္ဆိုတတ္ေနပါတယ္။ အေမတို႔ အဖိုးအဖြားေတြကေတာ့ ``မီးမီးတုန္ေလး သီခ်င္းဆို...´´ေလာက္ရယ္ ``က်ီးကန္းကေလး..သီခ်င္းဆို´´ေလာက္ရယ္ပဲ ေျပာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဆို ``ေထြးေပါက္ကေလး..သီခ်င္းဆို´´တို႔.. တျခားေပါက္ကရေတြပါ ပါပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ သမီးေလးကေတာ့ ေနာက္ကေန လုိက္ဆိုပါတယ္။

သီခ်င္းဆိုတတ္သလို အသံထြက္ၿပီးေတာ့လည္း ဂ်ီက်တတ္လာပါၿပီ။ သူမႀကိဳက္တာကို ဘယ္လိုမွ လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ အိမ္ေ႐ွ႕ခန္းမွာ ခ်ီထားၿပီး အထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ ``ဟာ´´ဆိုၿပီး သူ မႀကိဳက္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ငိုရင္လည္း ဇာတ္ေတြထဲမွာ ငိုခန္း ဖြဲသလိုပါပဲ။ ပါးစပ္က ဘာေတြမွန္း မသိ ေျပာေနၿပီး ငိုေနတာပါ။ တခါတေလ စိတ္အလိုမက်ရင္လည္း ေအာ္တတ္ပါတယ္။ သူေအာ္သံကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒီလိုပဲ ၾကားပါတယ္။ `ေမေမးရာ..ေဖေဖးရာ´ဆိုၿပီး ေအာ္သလိုပါပဲ။ အဲဒီလို `မ´သံေတြ `ဖ/ဘ´သံေတြကို နည္းနည္း ထြက္တတ္ေနပါၿပီ။

သမီးေလးဟာ လူအမ်ားနဲ႔ ေနရတာကို ႏွစ္ၿခိဳက္ေနပါၿပီ။ အိပ္ရာကေနႏိုးရင္ ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ ေဆာ့ၿပီးရင္ ဧည့္ခန္းကိုပဲ ထြက္ခ်င္ေနေတာ့တယ္။ ဟုိလူက သူ႔ကို စကားေျပာလိုက္၊ ဒီလူက စကားေျပာလိုက္ဆိုရင္ အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အိမ္ကလူေတြက အျပင္ကို သြားလို႔ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ပဲ႐ွိေနခ်ိန္ သူ႔ကို အိပ္ခန္းအျပင္ ေခၚလာရင္၊ ဧည့္ခန္းထဲ မီးဖိုထဲကို လိုက္ၾကည့္ၿပီး လူ႐ွာတတ္ပါတယ္။ အေမေပ်ာက္ေနရင္ အသိသာဆံုးပါပဲ။ ခဏခဏ ႐ွာတတ္ပါတယ္။

သူ႔ကိုေတာ့ ေဆးခန္းသြားတာကလြဲရင္ အျပင္ကို တစ္ေခါက္ပဲ ေခၚဖူးပါေသးတယ္။ ကေလးလွည္းေလး (Stroller) ထဲ ထည့္ၿပီးေတာ့ ေခၚသြားတာပါ။ လွည္းက စီးေနက် မဟုတ္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ လန္႔တတ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ အျပင္မေခၚခင္ လွည္းက်င့္ေပးဖို႔ အိမ္နားက ပန္းၿခံကို တစ္ေခါက္ ေခၚသြားပါတယ္။ ေအာက္ခ် လွည္းထဲ ထည့္ၿပီး တြန္း႐ံုပဲ ႐ွိေသးတယ္ ေၾကာက္ေနပါတယ္။ သူ႔အေမက အေျခအေနသြားၾကည့္ဖို႔ ေ႐ွ႕ကေန သမီးေရ ဘယ္လိုေနသလဲလည္း ေမးလိုက္ေရာ အသားကုန္ ငိုၿပီးေတာ့ ခ်ီခိုင္းေတာ့တာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႔ တိုက္တန္းထဲမွာပဲ တစ္ေခါက္ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ က်င့္ၿပီး အျပင္ ေခၚသြားတာပါ။ ကားသံေတြကို ေၾကာက္ေပမယ့္ Mall ထဲမွာ ေတာ့ မ်က္ႏွာက်က္က မီးေတြ၊ Escalator ေတြ ေ႐ႊ႕ေနတာကို လိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ လွည္းေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနေပမယ့္ အသံၾကားရင္ေတာ့ နည္းနည္း လန္႔တတ္ပါေသးတယ္။

ေလးလျပည့္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္က Pneumococcal အတြက္ ကာကြယ္ေဆး သြားထိုးရပါေသးတယ္။ ဒီေဆးကေတာ့ မထိုးမေနရ ေဆးေတြအထဲမွာ မပါပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ Pneumonia(အဆုပ္ အေအးမိ ဖ်ားနာ) Septicaemia (ေသြးအဆိပ္တက္ျခင္း) နဲ႔ Meningitis (ဦးေႏွာက္ အေႁမွးေယာင္) တာေတြကို ကာကြယ္ႏိုင္တယ္ ဆိုေတာ့ ထုိးလိုက္ပါတယ္။ ဒီေဆးဟာ Pneumococcus bacteria ရန္ ကေန ကာကြယ္ဖို႔ ထုိးတာပါ။ ဒီ ဘက္တီးရီးယား၀င္ရင္ ခႏၶာကိုယ္ အႏွံပ်ံ႕သြားႏိုင္ပါတယ္။ အဆုပ္ကုိသြားရင္ အဆုပ္အေအးမိနာ ျဖစ္မယ္။ ဦးေႏွာက္ကို သြားရင္ ဦးေႏွာက္ အေႃမွးေယာင္မယ္။ နားထဲ၀င္ရင္ နားအတြင္းပိုင္းေယာင္မယ္။ ဒီပိုးကို လူႀကီးေတြေရာ ကေလးေတြမွာပါ ေတြ႔ႏိုင္ေပမယ့္ ကေလးေပါက္စေလးေတြနဲ႔ သက္ႀကီး႐ြယ္အိုေတြမွာ ျဖစ္ရင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆိုး႐ြားတတ္ပါတယ္။ လူလူခ်င္း ထိတာကေန ကူးတတ္တာဆိုေတာ့ ကေလးထိန္းေက်ာင္းေတြကေန အဓိက ကူးစက္တတ္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ စ ထိုးထားေတာ့ မူႀကိဳပို႔မယ့္ အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ အေတာ္ပဲေပါ့။ ဆရာ၀န္က တစ္ခါတည္း Rota Virus (အထက္လွန္ ေအာက္ေလွ်ာ) အတြက္ပါ ကာကြယ္ေဆး Second Dose တိုက္လုိုက္ပါေသးတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာင္ အခုလို ကာကြယ္ေဆးေတြ မ်ားမ်ားထိုးလို႔ရတာ ေကာင္းတယ္.. ကာကြယ္ေဆးမ်ားမ်ား ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါေစ ဆုေတာင္းမိေသးတယ္။

ဒီအခ်ိန္ ေလးလခြဲမွာ သမီးရဲ႕ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ဟာ ၆.၅ ကီလို (၁၄ ေပါင္ ေက်ာ္ေက်ာ္) ဆိုေတာ့ ေမြးစရဲ႕ ႏွစ္ဆေက်ာ္ကို ေရာက္ေနပါၿပီ။ အရပ္ကေတာ့ ေမြးစက ၄၉ စင္တီကေန အခု ၆၄ စင္တီ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ကေလးခ်ီရတာ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ မသိသာေပမယ့္ တစ္ေနကုန္ ခ်ီရတဲ့ သူမအတြက္ေတာ့ မေထာင္းသာပါဘူး။ သူ႔လက္ေမာင္းလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာပါၿပီ။ ကေလးအေမရဲ႕ လကၡဏာေတြေပါ့။

ညဖက္ အိပ္တာ ပံုမွန္ေပမယ့္ ေန႔ခင္းဖက္မွာေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မအိပ္ေတာ့ပါဘူး။ အိပ္ရင္လည္း ငယ္ငယ္တုန္းကလို တေမ့တေမာ မအိပ္ေတာ့ပါဘူး။ သိပ္ထားတာ ခဏေနရင္ ႏိုးေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုးေနရင္ သူဘာသာသူပဲ ေဆာ့ေနတတ္ေတာ့ အျပင္ကေန အသံမၾကားရပါဘူး။ သြားေခ်ာင္းေတာ့မွသာ ကေလးက ႏိုးေနၿပီး သူ႔ဘာသူ ေဆာ့ေနတာကို ေတြ႔ရတာပါ။ ဘယ္လိုပဲ အိပ္အိပ္ အိပ္ခ်ိန္ကေတာ့ ဒီအ႐ြယ္မွာ ၁၄ နာရီ ႐ွိရပါမယ္။ တခါတေလက်ရင္ မ႐ွိခ်င္ပါဘူး။ တေနကုန္ သိပ္လို႔ကို မရေတာ့ပါဘူး။

အခုအခ်ိန္မွာ သူဟာ စူးစမ္းတတ္၊ ခံစားတတ္၊ ေတာင္းဆိုတတ္ေနေတာ့ လႈပ္႐ွားမႈေတြတင္သာမက ကေလးရဲ႕ သူဘာသူ သင္ယူပံုေတြ၊ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကိုပါ ေစာင့္ၾကည့္ေနရတာဆိုေတာ့ အရင္ကထက္ ပိုအသက္၀င္ ပိုၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းေနပါတယ္။


Download better quality and off-line video from here.

၃လျပည့္
အျမင္အာ႐ုံ တိုးတက္မႈ (၂ လခြဲ အ႐ြယ္ အထိ)
သမီးေလးရဲ႕ တိုးတက္မႈ

6 comments:

Myo Kyaw Htun - 8/19/07, 9:54 PM

ကေလးေလးႀကီးလာလို႕ ဒီေရးထားသမွ် ပို႕စ္ေလးေတြကို ျပန္ျပရင္ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းမွာပဲ။ :)

Andy Myint - 8/19/07, 11:01 PM
အင္း.. ကၽြန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားမိတယ္။ ျမန္မာစာ ဖတ္တတ္ေအာင္ အရင္ သင္ထားေပးရမယ္။
ဂ်စ္တူး - gyit_tu - 8/20/07, 2:29 AM

သမီးေလးက သိပ္မငိုဘူးေနာ္ ။ ခ်စ္စရာေလး ။

တကယ္ပါ.. အကို နဲ့ အမတို့ရဲ့ သမီးေလးပို့စ္ေတြဖတ္ရင္း ေမြးစားသမီးေလးတေယာက္ ၾကီးျပင္းတာကို ဘေလာဂ့္ေပၚကေန ၾကည္နူးေနရသလိုမိ်ဳး း) တေန့ေတာ့ အန္တီဂ်စ္ရဲ့ အရိပ္ကို သမီးေလး သိေကာင္းပါရဲ့ း)

Andy Myint - 8/20/07, 7:45 PM
ေကာင္းပါၿပီ.. တီတီဂ်စ္ရယ္… သမီးေလးကို ေျပာျပလိုက္ပါမယ္… း-)
Layma - 8/27/07, 10:48 PM

ၾကည္နူးစရာေကာင္းလိုက္တာရွင္ …. သမီးေလးက ကစ္ကစ္ကေလးေနာ္ ….။

Andy Myint - 8/28/07, 2:20 AM
ေလးမက ေကာ့မန္႔ေတြ အမ်ားႀကီး ေရးသြားေတာ့ ဘယ္ဟာ ျပန္ရမယ္ေတာင္ မသိေတာ့ဘူး.. တေပ်ာ္ႀကီး ဖတ္ၿပီး.. တေပ်ာ္ႀကီး ေရးသြားတာ ေက်းဇူး တေပ်ာ္ႀကီးပါ...

Post a Comment

Many thanks for dropping a comment…

Film