Sunday, July 18, 2010

Iron Cross - Sydney 2010

(ေႀကာ္ျငာ Post ျဖစ္ပါတယ္)
စံျပ မိဘမဲ့ေဂဟာအတြက္ ရန္ပံုေငြ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ Iron Cross အဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ စင္တင္ေတးဂီတ ပြဲႀကီးကို ၾသဂုတ္လအတြင္းမွာ Sydney ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီး၊ ၀ိုင္၀ိုင္း၊ ခင္ဘုဏ္းနဲ႔ ႀကိဳးၾကာတို႔ ပါ၀င္ သီဆိုမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပရိတ္သတ္ ၁၀၀၀ေက်ာ္ အတြက္ ႏွစ္ေထာင္း အားရေစမဲ့ ပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္ေအာင္ အားႀကိဳးမာန္တက္ စီစဥ္ထားပါတယ္။ Concert Hall ႏွင့္ Audio System ကိုလည္း Iron Cross အဖြဲ႔ရဲ႕ စိတ္ႀကိဳက္အတိုင္း စိစဥ္ေပးထားပါတယ္။ "မ်ိဴးႀကီး"ရဲ႕ ေတးေရးဆရာ "ကိုဖိုးေဇာ္" ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ႀကီးၾကပ္ၿပီး ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါအျပင္ IC ရဲ႕ အဆိုေတာ္ေဟာင္း ထြဏ္းထြဏ္းလဲ လာေရာက္ အားေပး ကူညီမယ္လို႔ သတင္းရရွိထားပါတယ္။ ပြဲမစခင္ အဆိုေတာ္မ်ားရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အားလပ္ခ်ိန္ေလးမွာ ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ ဓါတ္ပံုရိုက္ႏိုင္ေအာင္၊ အမွတ္တရ လက္မွတ္ ေရးထုိးႏိုင္ေအာင္မ်ားလည္း စီစဥ္ထားပါတယ္။ အစီစဥ္ အေသးစိတ္ကိုေတာ့ ပိုစတာကို အႀကီးခ်ဲဲ႕ၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။


Saturday, July 10, 2010

အီတာလ်ံရြာသို႔ တစ္ေခါက္

ကမၻာေပၚက အထင္ကရ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဌာေနေတြ (Native) ေတြ ေနတာက တ၀က္ေလာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ က်န္တာေတြက ျပည္ပကသူေတြ (Foreign Born) ေတြ ေနၾကတယ္။ အဲဒီလို ၿမိဳ႔ႀကီးေတြထဲမွ (၂၀၀၅ စစ္တမ္းအရဆိုရင္) အေမရိကားက မိုင္ယာမီက အဆိုးဆံုး။ တ၀က္ေက်ာ္က က်ဴးဘားေတြ။ ခိုး၀င္လာတာေရာ ေျဗာင္၀င္လာတာေရာ။ အိႏၵိယက ကုလားေတြကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ ကမၻာအႏွံ႔က ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ သူတို႔ပဲ။ ကေနဒါက တိုရန္တို၊ ဆြစ္စလန္က ဂ်ီနီဗာ လိုၿမိဳ႕မ်ိဳးေတြကေန UAE က ဒူဘိုင္းလိုမွာထိ သူတို႔ေတြက ရာခိုင္ႏႈန္း အေတာ္မ်ားမ်ား ယူထားၾကတယ္။ ကေနဒါက ဗန္ကူးဗားကေတာ့ တရုတ္ေတြ အႀကိဳက္။ ဆစ္ဒနီမွာလည္း ၿဗိတိန္ဖြား ၂ သိန္းနီးပါးၿပီးရင္ တရုတ္ေတြက တစ္သိန္းေက်ာ္နဲ႔ ဒုတိယ လိုက္တယ္။

စကၤာပူနဲ႔ ဆစ္ဒနီကေတာ့ လူဦးေရ စုစုေပါင္းကလည္း ၄သန္းခြဲ ေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႔ မတိမ္းမယိမ္း။ Foreign Born ေတြကလည္း ၃ ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္ႏႈန္းေလာက္နဲ႔ သိပ္မကြာပါဘူး။ ဒါဟာ လန္ဒန္နဲ႕ ပါရီထက္ Foreign Born ရာခိုင္ႏႈန္း နည္းနည္းပိုမ်ားပါေသးတယ္။ စကၤာပူက လူေတြ (သူ႔ႏိုင္ငံသားေတြ)က စကၤာပူကို ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳက္သလဲလို႔ ေမးလို႔ရွိရင္ စည္းကမ္းရွိရွိ တိုးတက္တာ အျပင္ ယဥ္ေက်းမႈစံုလို႔ Multi-Culture မို႔လို႔ ႀကိဳက္တယ္ ျပန္ေျဖရင္ သိပ္ႀကိဳက္တာ။ စကၤာပူ အစိုးရကလည္း တရုတ္၊ မေလး၊ ကုလား သံုးမ်ိဳး တည့္ၿပီး ေနႏိုင္ေအာင္ စကၤာပူကို Multi-Culture ျဖစ္တယ္လို႔ ၀ါဒျဖန္႔ထားတာေလ။

တကယ္တမ္း တရုတ္ ကုလား မရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးဆိုတာလည္း ခပ္ရွားရွား။ တကယ္တမ္း စကၤာပူမွာ အထူးအဆန္းျဖစ္တာ စိတ္၀င္စားေစတာ မေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ အစားအစာပါ။ Peranakan မေလး-တရုတ္ေတြ၊ ပီနန္ဖက္က အစားအစာေတြေတာ့ ပိုႀကိဳက္တယ္။ စကၤာပူမွာ China Town အျပင္ Little India ဆိုၿပီး သူ႔လူမ်ိဳးနဲ႔သူ ဆိုင္ေတြ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ ကုန္စံုဆိုင္ေတြ ဖြင့္ထားတယ္ဆုိတာေတာ့ အားလံုး သိၿပီးေလာက္ပဲ။ NYC (New York City) မွာ လူဦးေရ ၈ သန္းေက်ာ္ ရွိရာမွာ ၈% ေက်ာ္က အီတာလ်ံေတြ အီတာလ်ံ-အေမရိကန္ေတြတဲ့။ နယူးေရာ့ခ္မွာလည္း Little Italy ဆိုၿပီး ရွိတယ္။ အီတလီစာ ေကာင္းေကာင္း စားခ်င္ရင္ အဲဒီဖက္ကို သြားစားၾကတယ္။

ဆစ္ဒနီေရာက္ေတာ့ တရုတ္၊ ကုလား ယဥ္ေက်းမႈ (အဓိကကေတာ့ ကိုယ္စိတ္၀င္စားရာ) အစားအစာ အျပင္ ဗီယက္နမ္ေတြ၊ ကိုရီးယားေတြ၊ လက္ဘႏြန္ေတြ၊ ပါရွန္းေတြ (အီရန္ေတြ)၊ အီတာလ်ံေတြရဲ႕ အစားအစာေတြကိုပါ လက္လွမ္းမီမီ ျမည္းစမ္းခြင့္ ရလာတယ္။ သူတို႔ေတြက တစ္မ်ိဳးကို လူဦးေရ ၅ေသာင္းေက်ာ္ ရွိၾကတာဆိုေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမ်ားသလို သူတို႔ အစားအစာေတြလည္း ကုန္စံုဆိုင္ေတြမွာ ပံုမွန္ကို ေရာင္းခ်ေပးေနတယ္။

ဗီယက္နမ္ အမဲၿပဳတ္ ဟင္းရည္ (Pho) “ဖာ” ေကာင္းေကာင္း ေသာက္ခ်င္ရင္ ဗီယက္နမ္ဆိုင္မွာ စားလို႔ရတယ္။ ပိုေကာင္းတာ ေသာက္ခ်င္ရင္ သူတို႔ေတြ မ်ားမ်ားစားစား စုေနတဲ့ ေနရာကို သြားစားလို႔ရတယ္။ အဲဒီက ဟင္းရည္က ဆိုင္ဂံု(ဟိုခ်ီမင္း)မွာ တစ္ခါ ေသာက္ခဲ့ဖူးတာထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းေနေသးတယ္။ ကိုရီးယားေတြလည္း မ်ားမ်ားစားစား ေနေတာ့ ကိုရီးယား ဘာဘီက်ဴး၊ ေဟာ့ေပ့ါလည္း ေကာင္းေကာင္း စားခ်င္ရင္ စားလို႔ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ဘနီစ္ နံျပားလို႔ ေခၚတဲ့ Lebanese Bread ကလည္း ဆိုင္တိုင္းမွာ ေရာင္းတယ္။ အာရပ္စာ ခပတ္ဘ္ (Kebab)ဆိုင္ေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္။ ေျပာရမည္ဆို ဆစ္ဒနီက လူမ်ိဳးအေတာ္စံုၿပီး အစားအေသာက္လည္း စံုေတာ့ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳး ျမည္းစမ္းလို႔ မကုန္ႏိုင္ေသးပါဘူး။

အဲဒီလိုနဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က အီတာလ်ံစာ စားခ်င္တာရယ္ ဆစ္ဒနီထဲက ဟိုနား ဒီနား မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာ သြားခ်င္တာနဲ႔ အီတာလီေတြ စုေနတဲ့ Leichardt လို႔ေခၚတဲ့ ေနရာကို သြားၾကတယ္။ အဲဒီမွာ အီတာလ်ံ စားေသာက္ဆိုင္ေတြအျပင္ Italian Forum လို႔ေခၚတဲ့ အီတလီကၿမိဳ႔ေတြလို ရင္ျပင္နဲ႔ ေအာက္ထပ္က စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ အိမ္ေတြလိုမ်ိဳး လုပ္ထားတဲ့ ေနရာကို ၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔ သြားၾကတယ္။ စကၤာပူက Bugis Junction မွာ အခုေနာက္ပိုင္း Renovate လုပ္ထားတဲ့ လမ္းက်ဥ္ထဲမွာ ေအာက္က စားေသာက္ဆိုင္ေတြ အေပၚက အထည္ဆိုင္ေတြလိုမ်ိဳးပါ။


Italian Forum သြားခ်င္ရင္ သူနဲ႔ ကပ္လ်က္က Norton Plaza မွာ ကား ၂ နာရီ အခမဲ့ ရပ္လို႔ရတယ္။ Italian Forum ေရာက္ေတာ့ အထဲမွာ အီတာလ်ံ စားေသာက္ဆိုင္က မ်ားမ်ား စားစား မရွိပါဘူး။ ၄-၅ ဆိုင္ထဲ ရွိရာမွာ ဘယ္ဆိုင္ စားရမယ္မွန္း မသိျဖစ္ေနေရာ။ တစ္ဆိုင္ကေတာ့ ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းတယ္ ေစ်းႀကီးမည့္ ပံုေပါက္ေနတာနဲ႔ မ၀င္လိုက္ဘူး။ အျပင္က မန္ႏူးကဒ္ေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဟင္းတစ္မယ္ကို ၃၀-၄၀ အထက္မွာ။ အဲဒါနဲ႔ ေလွ်ာက္ပတ္ၾကည့္ေနတုန္း တစ္ဆိုင္မွာေတာ့ ဧည့္ႀကိဳကလည္း အျပင္မွာ ၿပံဳးရႊင္ေဖာ္ေရြစြာ ႏႈတ္ဆက္ျပတယ္။ သူ႔မန္ႏူးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း တစ္ပြဲကို ၂၀ေက်ာ္ေလာက္ပဲ။ ဧည့္ႀကိဳေကာင္ေလးေရာ စားပြဲထိုးကေရာ အီတာလ်ံရုပ္ပဲ။ ဆိုင္ထဲမွာလည္း သမီးႀကိဳက္တဲ့ အီတလီ ေရခဲမုန္႔ Gelato ေကာင္တာလည္း ရွိေတာ့ အဲဒီဆိုင္ကို ေရြးလိုက္ပါတယ္။

ဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့ ပီဇာရယ္ အီတာလ်ံစာ တစ္ခုရယ္ မွာၿပီးေတာ့ သမီးအတြက္ ေရခဲမုန္႔သြား၀ယ္ေပးေတာ့ ဆိုင္ထိုင္တာ တရုတ္ပါ။ ေဟာင္ေကာင္ တရုတ္ရုပ္ပဲ။ ဆစ္ဒနီမွာ ေဟာင္ေကာင္က တရုတ္ေတြလည္း အေတာ္ရွိတယ္။ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျ႔ပန္႔နဲ႔။ ေရခဲမုန္႔ ၀ယ္ၿပီး ကိုယ့္ေနရာကိုယ္လာထိုင္ေတာ့ ကိုယ္ေရႊတရုတ္ကလည္း ထလာၿပီး စားပြဲထိုးေတြကို ဟိုခုိင္း ဒီခုိင္း လုပ္တယ္။ ေၾသာ္ သူက ဆိုင္ရွင္လား ေတြးမိတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ မီးဖိုထဲက ထြက္လာတဲ့ တရုတ္မ စားပြဲထိုးေလး ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း တျခား၀ိုင္းေတြမွာ ဟင္းေတြ ခ်ေပးေနတာေတြ႔လိုက္တယ္။ ဆိုင္ထဲမွာလည္း လူတစ္ရပ္ေလာက္ ရွိတဲ့ ဂ်ဴးလိယက္ဆီစာလိုလို ရိုမန္ စစ္သားရုပ္အျပင္ ေကာင္တာေပၚမွာ လာဘ္ေခၚ အန္းကံုးႀကီး အရုပ္ေသးေသးေလးပါ ထပ္ေတြ႔လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ နတ္ကြန္းလိုလို အနီေရာက္ စင္ေလးပါ ေတြ႔လိုက္ေတာ့မွ ဒီဆိုင္ တရုတ္ပိုင္တာ ပါလား သတိထားမိတယ္။

မီးဖိုထဲက ဟင္းအဆင္သင့္ျဖစ္လို႔ ေခါင္းေလာင္းတီးၿပီး စားပြဲထိုးကို ေခၚသံၾကားလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာဖိုးမႈးကလည္း လားလား တရုတ္ပါပဲလား။ အီတာလ်ံစာ စားခ်င္လို႔ ဒီအထိ အိမ္ကေနဆိုရင္ မိုင္ ၂၀ေက်ာ္ ခရီးကို ခ်ီတက္လာၿပီးေတာ့မွ တရုတ္ပိုင္တဲ့ ဆိုင္မွာ တရုတ္စားဖိုမႈးရဲ႕ အီတာလ်ံစာကို စားရေပဦးေတာ့မည္။ မ်က္ႏွာဖံုးလွလို ၀ယ္လာၿပီးမွ ဖတ္မေကာင္းတဲ့ စာအုပ္လို ဧည့္ႀကိဳ အီတာလ်ံေလးရဲ႕ အၿပံဳးေၾကာင့္ ၀င္ထိုင္မိၿပီးမွ တရုတ္စားဖိုမႈးရဲ႕ လက္ရာကို မ်ိဳခ်ရေတာ့မည္။ ျပင္သစ္စာ အခ်က္ေကာင္းတဲ့ ဂ်ပန္ေတြလည္း ရွိသလို အီတာလ်ံစာ အခ်က္ေကာင္းတဲ့ တရုတ္လည္း ရွိမွာပဲဆိုၿပီး စားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပီဇာကလည္း ကိုယ့္အိမ္မွာ Pizza Base ၀ယ္ၿပီး လုပ္စားတဲ့ ပီဇာကိုေတာင္ ေျခဖ်ားမမီပါလား။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ သိပ္မဆိုးလွ။ Veal ကို ခ်က္ထားတာ ခရမ္းသီး ထည့္ထားတဲ့ နည္းေလးေတာ့ ရလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကုန္ေအာင္ မစားႏိုင္တဲ့ ပီဇာကို ထုပ္ခုိင္းၿပီးေတာ့ ေငြရွင္းလိုက္ကာ အီတာလ်ံရြာေလးကေန ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

Film